خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر خورشید و مه نبود سعادت با درویش راوگر مشک سیه نبود همان حکم است مویش را
۲
ز شرق همت عشاق همچون صبح روشن دلچه مطلعهای روحانیست مر خورشید رویش را
۳
سزد از عبهر قدسی و از ریحان فردوسیاگر رضوان کند جاروب بهر خاک کویش را
۴
مقیم خاک کوی او بیک جو برنمی گیردبهشت هشت شادروان و نقد چار جویش را
صفحهٔ ۱ از ۳