خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نبرده وصل تو روزی به مهمانی مراهیچت افتد کز فراق خویش برهانی مرا؟
۲
در هلاک من چو هجرانت سبک‌دستی نکردبر درت از بهر وصل است این گران‌جانی مرا
۳
من به پای جست و جوی از بهر تو برخاستملطف باشد گر بگیری دست و بنشانی مرا
۴
تو اگر آیی و گرنه من ترا خوانم مداممن چو نامه تا نمی‌آیم نمی‌خوانی مرا
صفحهٔ ۱ از ۴