خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزی آن روی چو خورشید و بر و خال چو شبدیدم و عشق مرا با تو همین بود سبب
۲
زین پس از پیش تو کوته نکنم دست نیاززین پس از کوی تو بیرون ننهم پای طلب
۳
گوشهای از سر کوی تو قصور فردوسنیمهای از مه روی تو هلال غبغب
۴
دیدن تو ببرد قاعده غم از دلبوسه تو بنهد خاصیت جان در لب
صفحهٔ ۱ از ۳