خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن کو بدر تو سر نهاده استپای از دو جهان بدر نهاده است
۲
در دام غم تو طایر وهمبا بال شکسته پر نهاده است
۳
سلطان که بسکه نقش نامشبر چهره سیم و زر نهاده است
۴
تا باشدش آب روی حاصلبر خاک در تو سر نهاده است
صفحهٔ ۱ از ۵