خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کو نه خدمت تو کند در بطالتستوآن کو نه مدحت تو کند در ضلالتست
۲
قومی بکار دنیی وقومی بآخرتمشغولیی که با تو نباشد بطالتست
۳
نظمی که می کنیم وبآخر نمی رسداز داستان عشق تو اول مقالتست
۴
از حال ما خبر ز مجانین عشق پرسهشیار را خبر نبود کین چه حالتست
صفحهٔ ۱ از ۳