خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا دلی که چو تو دلبرش بدست افتدزخمر عشق تو یک ساغرش بدست افتد
۲
چو با کسی تو بیک بوسه در میان آییکنار حور ولب کوثرش بدست افتد
۳
سزد که از پر طاوس بادزن سازدهر آن مگس که چوتو شکرش بدست افتد
۴
مشام روح معطر کند نسیم صباگرآن کلاله (عنبرچه اش) بدست افتد
صفحهٔ ۱ از ۴