خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا در دل غم جان می نگنجددرو جز عشق جانان می نگنجد
۲
چنان پر شد دلم از شادی عشقکه اندر وی غم جان می نگنجد
۳
نگارا عشق تو زآن عقل من بردکه در ملکی دوسلطان می نگنجد
۴
غم تو گردن هستیم بشکستدو سر در یک گریبان می نگنجد
صفحهٔ ۱ از ۴