خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل زنده بدرد عشق باشدبی درد چه مرد عشق باشد
۲
چون روح نمیرد آن دلی کوبیمار ز درد عشق باشد
۳
دل از همه نقشها شود پاکتا مهره نرد عشق باشد
۴
از خاک چو لاله سرخ رویدآن روی که زرد عشق باشد
صفحهٔ ۱ از ۳