خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل تندرست گشت چو بیمار عشق شدوز خود برست هر که گرفتار عشق شد
۲
خسته دلان غم زپی دردهای خویشدرمان ازو خوهند که بیمار عشق شد
۳
درخواب غفلتند همه خلق وآن فقیردر گور هم نخفت که بیدار عشق شد
۴
با قیمتی که انسان دارد بنیم جوخود را فروخت هرکه خریدار عشق شد
صفحهٔ ۱ از ۳