خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که بی تو مرا کار برنمی آیدمهم عشق تو بی یار برنمی آید
۲
مرا بکوی تو کاری فتاد،یاری دهکه جز بیاری تو کار برنمی آید
۳
مقام وصل بلندست ومن برونرسمسگش چو گربه بدیواربر نمی آید
۴
ازآن درخت که درنوبهار گل رستیببخت بنده به جز خار برنمی آید
صفحهٔ ۱ از ۳