خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا این یک سخن از من نگه دارکه جان از بندگی تن نگه دار
۲
وصیت می‌کنم سر دل خویشاگر جان توام از من نگه دار
۳
تو شاهی، ملک، عشق و نفس، دشمنچنان ملک از چنین دشمن نگه دار
۴
زنانند این همه مردان بی عشقتو مردی چشم خویش از زن نگه دار
صفحهٔ ۱ از ۳