خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خورشید منی بروی پرنورمن از تو چو سایه مانده ام دور
۲
خوبان همه صورت و تویی جانعالم همه ظلمت و تویی نور
۳
از روی تو نور می درافتددر کوی تو همچو آتش از طور
۴
بیمار غم تو همچو عیسیکرده بنفس علاج رنجور
صفحهٔ ۱ از ۳