خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بی خبر زحسن گلستان روی خویشخوش بوی کن بنفشه تر ار بموی خویش
۲
ای ماه نور برده ز رخسار (تو)ببیندرآفتاب پرتو خورشید روی خویش
۳
ای ازرخ تو حسن قوی کرده پشت خودمه ازتو شرمسار بروی نکوی خویش
۴
ای ماه وخور ز خرمن حسن تو خوشه چیندیگر چوکه بباد مده خاک کوی خویش
صفحهٔ ۱ از ۳