خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که در باغ جمالست رخ تو چون گلگل تو در سخن آورد مرا چون بلبل
۲
گر ببستان نگری ور بگلستان گذریباد بر خاک نهد پیش تو رخساره گل
۳
نیست با عز تو در کوی تو درویشی عارهست از بند غلامی تو آزادی ذل
۴
عشق تو تاختن آورد و مرا کرد شکارچیست عصفور که سیمرغ درو زد چنگل
صفحهٔ ۱ از ۳