خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدتی شد که من از عشق تو سودا دارمغم و اندوه تو را در دل و جان جا دارم
۲
یوسف مصر ملاحت شدی ای جان عزیزور نه من با تو چرا مهر زلیخا دارم
۳
گوئیم دست بدار از خود و در ما پیوندخود مرا دست کجا تا ز خودش وا دارم
۴
حور فردوس مرا گر به تمنا طلبدمن نه آنم که به غیر از تو تمنا دارم
صفحهٔ ۱ از ۳