خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما گدای در جانان نه برای نانیمدل بدادیم وبجان در طلب جانانیم
۲
پای ما بیخ فرو برده بخاک در دوستچون درخت ازچه بهر باد سری جنبانیم
۳
روز وشب در طلب دایره جمعیتپای برجای چو پرگار وبسر گردانیم
۴
هرچه داریم ونداریم برای دل اوجمله درباخته و هرچه جز او می مانیم
صفحهٔ ۱ از ۴