خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای باغ نیکویی گل روی تو را چمنگل در چمن دریده ز شوق تو پیرهن
۲
زنده‌دل است مردهٔ عشق تو در لحدجان‌پرور است کشتهٔ تیغ تو در کفن
۳
ما بی‌تو همچو مرغ به دام اندریم و تودر باغ می‌خرام چو طاووس در چمن
۴
در زیر پایت از عرق روی خوب خویشنسرین گلاب ریخته بر برگ نسترن
صفحهٔ ۱ از ۳