خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط نورست بر آن تخته پیشانی تومه شعاعیست از آن چهره نورانی تو
۲
شبم از روی چو خورشید تو چون روشن شدماه را مطلع اگر نیست ز پیشانی تو
۳
ای توانگر که چو درویش گدایی کردندپادشاهان همه در نوبت سلطانی تو
۴
جای جان در تن خود بینم اگر یابد نورچشم معنی من از صورت روحانی تو
صفحهٔ ۱ از ۴