خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پیشِ تو ماه آسمان خیرهوز روی تو آبِ روشنان تیره
۲
در چشمِ تو روی مردمی پیدادر روی تو چشمِ مردمان خیره
۳
بر دُرج دُرت ز لعل پیرایهبر طرفِ مهت ز مُشک زنجیره
۴
با چشمِ تو نرگس است همخوابهبا لعلِ تو شکّر است همشیره
صفحهٔ ۱ از ۲