خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو نیست غیر تو کس آفتاب با سایهتو سایه بر سر من افگن ای هما سایه
۲
دلم به وصل طمع کرد گفتم اینت محالکه جمع می‌نشود آفتاب با سایه
۳
میان روی تو و آفتاب تابان هستهمان تفاوت کز آفتاب تا سایه
۴
مرا به سایهٔ تو حاجت است و این دولتخوهم ولی نبود آفتاب را سایه
صفحهٔ ۱ از ۴