خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکرشمه اگر از عاشق خود جان ببریتو براهل دل ای دوست زجان دوستری
۲
بود معشوقه پرویز چو شکر شیرینای تو شیرین تر ازو خسرو بی داد گری
۳
پای آن مسکین چون دست سلاطین بوسیدکه تو باری ز سر زلف بدو درنگری
۴
چون نبخشید بآتش اثری زآب حیاتخاک راهی که تو چون باد برو می گذری
صفحهٔ ۱ از ۴