خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۵۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مباد دل ز هوای تو یک زمان خالیکه بی هوای تو دل تن بود ز جان خالی
۲
همای عشق ترا هست آشیانه دلممباد سایهٔ این مرغ از آشیان خالی
۳
ز روی تو ز زمین تا بآسمان پر نورز مثل تو ز مکان تا بلامکان خالی
۴
خیال روی توام در دل است پیوستهز مهر و ماه کجا باشد آسمان خالی
صفحهٔ ۱ از ۴