خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۰۷
قصاید و قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایا درویش رعناوش چو مطرب با سماعت خوشبنزد ره روان بازیست رقص خرس وار تو
۲
چه گویی نی روش اینجا بخرقه است آب روی توچه گویی همچو گل تنها برنگست اعتبار تو
۳
بهانه بر قدر چهنهی قدم در راه نه، گرچهز دست جبر در بندست پای اختیار تو
۴
باسب همت عالی توانی ره بسر بردنگر آید در رکاب جهد پای اقتدار تو
صفحهٔ ۱ از ۳