خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۲۳
قصاید و قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در باغ دهر چون گل گر سر به سر جمالیدر روز زندگانی گر جمله مه چو سالی
۲
با لطف طبع اگرچه در قلب روح روحیبا حسن روی اگرچه بر روی حسن خالی
۳
این نکته نیست دعوی نزدیک اهل معنیکز من چو دور ماندی ریحان بی سفالی
۴
گرچه به شه نشانی، لشکرشکن چو سامیورچه به پهلوانی رستم هنر چو زالی
صفحهٔ ۱ از ۶