خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۴ - مدح صاحب اجل العمید منصور بن سعید بن احمد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خردم نمود گردش چرخ چو آسیاواکنون به خون دیده به سر شد همی مرا
۲
از درد و رنج فرقت جانان شدم چنانکباد هوا نیم من و شد باد من هوا
۳
چون کهربا به رنگم و آن قوتم نماندکه‌آن کاه برکشم که ربایدش کهربا
۴
هر چند بیش گریَم تشنه ترم به وصلاز آب کس شنید که افزون شود ظما
صفحهٔ ۱ از ۱۱