خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۶ - در مدح سیف الدوله محمود
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو باغ گشت خراب از خزان نماندش آبنماند آب مرآنجای را که گشت خراب
۲
چو شد رحایی کافور سوده بیخت فلکگر آب ریخت کجا داشت گردش دولاب
۳
دو چشم روشن بگشاد نرگس از شرمشبه ابر تاری بربست آفتاب نقاب
۴
چو پاره پاره صدف گشت آب جوی و ازومیان جوی درون پر ز لؤلؤ خوشاب
صفحهٔ ۱ از ۸