خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۰۰ - ستایش خامه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا باشم از آز خسته جگرکه هستم توانگر بدین شاخ زر
۲
که چون برگرفتمش بارد همیز منقار پر قار در و گهر
۳
تن بی قرارش ز اندیشه خشکزبان فصیحش به گفتار تر
۴
چو کرست چون یافت معنی و لفظچو کورست چون دیده راه گذر
صفحهٔ ۱ از ۵