خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۰۵ - در شکرگزاری از آغاز پادشاهی سیف الدوله محمود
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا چون گشت پیدا نور صبح از کوهساربر صبوحی خیز و بنشین جام محمودی بیار
۲
آسمان گشت از شعاع آفتاب آراستههمچو شخص من به خلعت‌های خاص شهریار
۳
گر یکی خورشید باشد بر سپهر آبگونهست بر خلعت مرا خورشید تابنده هزار
۴
ور بود بر چرخ گردنده همیشه سعد نحسخلعتم سعدیست کانرا هیچ نحسی نیست یار
صفحهٔ ۱ از ۵