خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۹۱ - ابراز خلوص نسبت به یکی از اکابر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آن که چون ز جاه تو بر تو ثنا کنمگیتی ز نور خاطر خود پر ضیا کنم
۲
هر گه که گفت خواهم مدح تو نظم خویشچون باد از نفاذ و چو آب از صفا کنم
۳
بحرم که هر چه یابد طبعم گهر کندچون کوه که هر چه شنیدم صدا کنم
۴
یک بار من به سال درون چون گیا و خاراز باغ خود تو را گل و لاله عطا کنم
صفحهٔ ۱ از ۵