خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۲۱۶ - تفاخر به دانش و گوهر خویش
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر آن جواهر کز روزگار بستانمچرا دهم به خس و خار ار نه بستانم
۲
به دست چپ بدهم آن گهر که در یک سالبهای صد گهر از دست راست بستانم
۳
چو تیر هر جا ناخوانده گر همی نرومچرا که دایم سر کوفته چو پیکانم
۴
بدان جهت همه کس را چو خویشتن خواهمکه من به دست و دل و تیغ گوهر افشانم
صفحهٔ ۱ از ۵