خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۲۴۲ - ستایش استاد رشیدی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب سیاه چو برچید از هوا دامنزدوده گشت زمین را ز مهر پیرامن
۲
ز برگ و شاخ درختان که بر زمین افتادفروغ مهر همه باغ کرد پر سوسن
۳
چو برگ برگ گل زرد پاره پاره زرکه گر بخواهی بتوانی از زمین چیدن
۴
نسیم روح فزای آمد از طریق درازبه من سپرد یکی درج پر ز در عدن
صفحهٔ ۱ از ۱۵