خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۹۲ - شکوه از موی
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیوسته من از سپید موییحجام بروت کنده باشم
۲
تا می بکنم سپید موییده موی سیاه کنده باشم
۳
با ریش چنین که من برآرمسخت از در ریش خنده باشم
۴
با موی خودم چو برنیایمبا چرخ کجا بسنده باشم
صفحهٔ ۱ از ۲