خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۱۳ - به ابوالفرج رونی نویسد
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خواجه بوالفرج نکنی یاد منتا شاد گردد این دل ناشاد من
۲
دانی که هست بنده آزاد توهر کس که هست بنده و آزاد من
۳
نازم بدانکه هستم شاگرد توشادم بدانکه هستی استاد من
۴
ای رونی ای که طرفه بغدادیدارد نشستگاه تو بغداد من
صفحهٔ ۱ از ۴