خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۰ - مدح شاهینی
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز شاهینی نکو دیداربزم را کرد همچو باغ بهار
۲
شاهش افزوده از شرف جاهیشادمانه نشسته چون ماهی
۳
ره به سوی نشاط بر بردارسنگی از هر که هست برخوردار
۴
نه طلا بن بود نه حازه بودهر زمان زو بساط تازه بود
صفحهٔ ۱ از ۵