خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۴ - صفت محمد نایی
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لحن نای محمد ناییارغنونی بود به تنهایی
۲
چون به سر نای او درافتد دمشاد گردد دلی که دارد غم
۳
نغمه او چو جان بیفزایدگر نثارش کنند جان شاید
۴
راحت آن ساعتست کو از خشممهره بازی کند به پلک دو چشم
صفحهٔ ۱ از ۴