خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سلسله مشک فکنده به قمر برخندیده لب پر شکر تو به شکر بر
۲
چون قامت تو نیست سهی سرو خرامانچون چهره تو نیست گل لعل به بر بر
۳
تا تو کمری بستی باریک میان راگویی که عیان بستی ویحک به خبر بر
۴
مانا که رخم زرین کردی ز فراقتکردی ز رخم طرف و نشاندی به کمر بر
صفحهٔ ۱ از ۳