خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیال ابرویت ار سجده می کنم پیوستخیال کج نرود طین سر خیال پرست
۲
نظر به چشم تو گفتم مگر نظر دارمخیال چشم تو بر گوشه نظر بنشست
۳
سواد خامه پرگار گردش قمریچو خورده دهنت نقطه خیال نبست
۴
گرفت غالیه گون سنبل تو دامن گلکشید زلف تو مه را چو ماهی اندر شست
صفحهٔ ۱ از ۳