خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا قامت چو سرو تو بالا کشیده‌انددرچشمم آن خیال چه رعنا کشیده‌اند
۲
دامن کشان به باغ گذر کن که سرو رادامن ز رشک قد تو در پا کشیده‌اند
۳
نقش خیال ابروی شوخِ کمان‌وَشَتبر کارگاه حسن چه زیبا کشیده‌اند
۴
مستوفیان کشور خوبی چو خطّ توحرفی دگر به دور قمر ناکشیده‌اند
صفحهٔ ۱ از ۲