خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان را همیشه بر سر کوی توراه باددل را مقیم در سر زلفت پناه باد
۲
همچون بنفشه زلف تو پشتم دوتاه کردیا رب که پشت زلف تو دایم دوتاه باد
۳
ای چشم دیده ای که چه کردی به جای دلزین کرده، خان و مان تو دایم سیاه باد
۴
چشم ار گناه کرد که در ابروی تو دیدپیوسته کاردیده ی من این گناه باد
صفحهٔ ۱ از ۲