خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۲۶ - در مدیحه گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آن که هر چه بایدت از بخت نیک هستهرگز مباد در جاه تو شکست
۲
تا از قضا پدید شد آثار هست و نیستپیدا نشد ذات تو از نیست هیچ هست
۳
معلوم شد مگر که تو از نسل آدمی قومی برین امید شدند را آدمی پرست
۴
دشمن اگر به حیله کند با تو همبریدانند عاقلان جهان لعل را ز بست
صفحهٔ ۱ از ۴