خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۴۲ - در مدح وزیر ضیاء الدین عراق بن جعفر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آنکه رخت بهار چینسترویم زغم تو پر ز چینست
۲
در چین تونه ای، و لیک کویتبا روی تو صد هزار چینست
۳
در حسرت خانهٔ تو ماندستفردوس، که جای حور عینست
۴
خاتم دهنی و بی تو رویماز گوهر دیده پر نگینست
صفحهٔ ۱ از ۹