خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۵۰ - در مدح اتسز خوارزمشاه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون بر وزد بچهرهٔ تو ، ای نگار ، بادگردد ز نقش چهرهٔ تو پرنگار باد
۲
هستم غلام باد ، که هر صبح دم مراآرد نسیم طرهٔ تو ، ای نگار ، باد
۳
هر روز بامداد ز آسیب زلف تو گردد عیبر بیز و شود مشکبار باد
۴
در خدمت دو زلف و دو رخسار تو شدست مقبل ترین خلق درین روزگار باد
صفحهٔ ۱ از ۱۰