خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۷۹ - در مدح اتسز خوارزمشاه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بِبُرد از من به ناگاهان هوای مهرِ آن دلبرنشاط از جان، قرار از دل، توان از تن، خرد از سر
۲
لب و خود و رخ و خطّ وی و جز او که را دیدیخط از سنبل، رخ از لاله، خد از سوسن، لب از شکّر؟
۳
بَری پیدا، دلی پنهان، رخی زیبا، قدی نازانقد از سرو و رخ از ماه و دل از آهن، بَر از مرمر
۴
به قد و زلف و جَعد و طُرّه بر دست آن صنم گوییگره از دام و پیچ از تاب و رنگ از شب، خَم از چنبر
صفحهٔ ۱ از ۵