خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۹۴ - در مدح مجد‌الدین علی بن جعفر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان زلف بی‌قرار دلم گشت بی‌قرار زان چشم پر خمار سرم گشت پر خمار
۲
سر پر خمار خوش تر و دل بی‌قرار به زان چشم پر خمار وزان زلف بی‌قرار
۳
چون تارهای زلف تو گشتست روز من ای تارهای زلف تو همچون شبان تار
۴
اندر هلاک جان و دل من چرا کند بی آب چشم تو عمل تبغ آبدار ؟
صفحهٔ ۱ از ۱۰