خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۱۰۰ - در مرثیۀ شرف الدین قزل ارسلان بن اتسز
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس بلندا! که شد ز گردون پست بس عزیز که شد ز گیتی خوار
۲
محنت چرخ را که دیده قیاس؟ ستم دهر را که دید شمار
۳
نیست از چرخ ایمنی، پنهان نیست در دهر مردمی، زنهار!
۴
آن یکی تا کسیست بس زراقوین دگر سفله ایست بس مکار
صفحهٔ ۱ از ۱۱