خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۱۷۹ - در مدح اتسز
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی! لشکرت کوه و صحرا گرفتهسپاه تو پستی و بالا گرفته
۲
زبیم حسام چو آب تو آتش وطن در دل سنگ خارا گرفته
۳
عنان تو جاه مجره ربودهرکاب تو قدر ثریا گرفته
۴
بر احیای شخص مکارم ، کف تو مدد از دعای مسیحا گرفته
صفحهٔ ۱ از ۷