خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۱۹۲ - در مدح ملک اتسز
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارا تا تو از سنبل تراز ارغوان کردیرخ چون ارغوان من به رنگ زعفران کردی
۲
ز مشک روی من کافور پیدا گشت از آن حسرتکه تو کافور روی خود به مشک اندر نهان کردی
۳
چون ماه آسمان تا روی تو خرمن زد از عنبرمرا از عشق سرگردان چو ماه آسمان کردی
۴
به صنعت در جوار عدل ظلمی را امان دادی به حیلت از کنار شرع کفری را عیان کردی
صفحهٔ ۱ از ۹