خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۲۰۰ - در مدح شمس الدین محمد بن علی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مراست عشقی افتاده با تو، لم یزلی غزل به نام تو گویم، که لایق غزلی
۲
ز حکم لم یزلی عشق تو رسید به من چگونه دفع توان کرد حکم لم یزلی؟
۳
منم که در همه عالم به عاشقی مثلم تویی که در همه گیتی به دلبری مثلی
۴
به چهره چون قمری، بلکه حسرت قمریبه بوسه چون عسلی، بلکه بهتر از عسلی
صفحهٔ ۱ از ۵