خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۲۰۲ - در مدح ملک اتسز
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق جانان غایت مقصود جان گردد همیکلبهٔ احزان بیادش گلستان گردد همی
۲
وصل او پیرایهٔ شادی دل باشد همی هجر او سرمایهٔ تیمار جان گردد همی
۳
طرهٔ شبرک او بر عارض چون روز او غالیه گویی تراز پرنیان گردد همی
۴
طلعتی دارد چنان زیبا ، که خورشید فلک هر شبانگاهی ز شرم او نهان گردد همی
صفحهٔ ۱ از ۹