خلوتی با وطواط
شمارهٔ ۲۰۹ - در مدح اتسز
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بزلف مشکی، جانا، بچهره دیبایی چو تو نباشد، دانم، کسی بزیبایی
۲
مرا تو گویی: در هجر من شکیبا شو کرا بود ز چنین صورتی شکیبایی ؟
۳
زبان ببندی و هر ساعت از حدیث مراهزار چشمهٔ خون از دو دیده بگشایی
۴
گهی بخار جفا جان من بیازاریگهی ببار عنا شخص من بفرسایی
صفحهٔ ۱ از ۸